freelancer pracujący w lesie jako metafora work-life fit

We współczesnym świecie coraz trudniej zachować nam równowagę w życiu. Jeszcze przed pandemią koronawirusa popularna była koncepcja work-life balance, która proklamowała wprowadzenie wyraźnej granicy pomiędzy sferą zawodową a prywatną. Jednak obecnie coraz bardziej popularna staje się filozofia work-life fit, której synonimem jest ogromna elastyczność w podejściu do pracy. Na czym polegają i czym różnią się obie koncepcje?

Work-life balance, czyli zdrowa równowaga

Nowoczesne technologie, szybki pęd życia i skupienie się na karierze zawodowej sprawiają, że wiele swojego życia poświęcamy przełożonym, co skutkuje nie tylko spadkiem produktywności, ale i szybszym wypaleniem zawodowym, a nawet problemami rodzinnymi i zdrowotnymi. Koncepcja work-life balance narodziła się w latach 70. i 80. XX wieku w Wielkiej Brytanii, kiedy to wraz z powstaniem wielkich korporacji przemęczeni pracownicy zaczęli domagać się rozdzielnia sfery prywatnej od zawodowej. Główną ideą tej koncepcji jest znalezienie równowagi pomiędzy pracą i karierą a życiem rodzinnym, towarzyskim i rozrywką.

Statystyki niejednokrotnie pokazały, że praca powyżej 8 godzin dziennie czy bycie online nawet po jej zakończeniu lub na urlopie, wcale nie przekłada się na większe zyski firmy. Wręcz przeciwnie – brak work-life balance sprzyja stresowi, przemęczeniu, zmniejszeniu produktywności, a nawet częstszymi chorobami pracowników. Zachowanie równowagi między życiem zawodowym i prywatnym  sprawia, że pracownicy czerpią większą satysfakcję ze swojej pracy i lepiej ją wykonują oraz rzadziej odczuwają wypalenie zawodowe. Dlatego też nowocześni i świadomi pracodawcy starają się maksymalnie poprawić warunki ich pracy. Najlepszym tego przykładem jest Islandia, która jako pierwsza na świecie wprowadziła 4-dniowy tydzień pracy, a badania, które udało się zgromadzić, jasno dowodzą, że dzięki tej praktyce produktywność pracowników zwiększyła się lub pozostała na tym samym poziomie, co w 5-dniowym tygodniu pracy. Mimo iż do tej pory niewielu pracodawców zdecydowało się na taki krok, to wielu z nich w ramach work-life balance coraz częściej i chętniej wprowadza m.in.:

  • możliwość pracy zdalnej kilka dni w tygodniu (o ile to możliwe w danym zawodzie);
  • imprezy integracyjne z udziałem rodzin i najbliższych;
  • dzień ze zwierzętami, czyli możliwość przyprowadzenia kotów i psów do biura;
  • promowanie aktywności fizycznej poprzez dopłaty np. w formie karty MulitSport;
  • biura w domowej atmosferze, czyli tworzenie biur w budynkach mieszkalnych;
  • darmowe szkolenia i konferencje, aby przeciwdziałać wypaleniu zawodowemu pracowników.

Work-life fit, czyli elastyczność na najwyższym poziomie

Ostatnio coraz bardziej popularna na Zachodzie staje się koncepcja work-life fit, która zwraca szczególną uwagę na elastyczne podejście do potrzeb pracownika w kontekście systemu pracy. Koncentruje się ona wokół stwierdzenia, że każdy człowiek potrzebuje, co innego, aby czuć się spełnionym: jedni wybierają pracę w biurze po godzinach, bo to daje im satysfakcję, inni wolą spędzić więcej czasu w domowym zaciszu razem z rodziną.

A zatem work-life fit odnosi się głównie do elastycznego sposobu wykonywania pracy. Dotyczy to zarówno wyboru pomiędzy pracą stacjonarną, hybrydową czy całkowicie zdalną, ale i możliwością jej wykonywania w elastycznych godzinach. Tendencja ta jest nieuchronną konsekwencją pandemii, podczas której wiele osób po raz pierwszy pracowało w trybie zdalnym, a z których po zniesieniu izolacji ponad połowa chciałaby pracować tylko w tym modelu. Dodatkowo możliwość wyboru trybu i ruchomych godzin pracy to drugie (zaraz po wysokości zarobków) kryterium, które biorą pod uwagę pracownicy przy wyborze firmy. Co więcej, work-life fit to idealne rozwiązanie dla kobiet w ciąży, wracających z urlopu macierzyńskiego czy młodych rodziców. Work-life fit, czyli elastyczne podejście do pracy daje wiele możliwości, z których najważniejsze to m.in.:

  • dostosowanie trybu i godzin pracy do własnych preferencji i stylu życia;
  • możliwość wykonywania obowiązków rodzicielskich;
  • zwiedzanie świata w ramach zyskującej na popularności idei cyfrowego nomadyzmu;
  • możliwość przeprowadzki do innego miasta lub na wieś z dala od siedziby firmy;
  • duża elastyczność w rozwijaniu swoich pasji;
  • możliwość podjęcia nauki dziennej czy udziału w kursach, które zazwyczaj odbywają się w godzinach pracy.